“เรื่องฟาดยักษ์เนี่ยกูพอเข้าใจได้ แต่ไอ้ที่ฟาดเงือกนี่สิ น่าคิดนะ ปัญหาคือ พระอภัยมณีฟาดยังไง เพราะท่อนล่างของเงือกเป็นปลา” ตึ๋งหลับตาเหมือนกับว่าเขากำลังจะใช้ความคิดอีกครั้งหนึ่ง
 “เช้ด....จริงด้วย” ผมอุทานออกมาอย่างลืมตัว
 “กูว่าข้ามเรื่องนี้ไปเถอะว่ะ มันจะลงล่างอีกแล้ว ไม่ดีๆ ถ้าเยาวชนไทยรู้ว่าเราคุยเรื่องอะไรกันละก็ มีแต่เสียกับเสีย โดยเฉพาะไอ้เอ มีคนรู้จักมากกว่าใครเพื่อน เสียแน่ๆ” ตึ๋งสำนึกอะไรได้บางอย่าง
 “ไม่แล้ว ตอนนี้กูไม่ดังเหมือนก่อนแล้ว” ผมพูดด้วย ปลงไปด้วย มีชื่อเสียงฉันใด ก็ย่อมไม่มีชื่อเสียงฉันนั้น
 “จะมีใครแอบเอาเครื่องดักฟังมาติดแถวนี้วะ อยากรู้” แสบเหลียวหน้าแลหลัง
 “ไม่แน่หรอก เผื่อไอ้แว่นเอาเสียงที่บันทึกในไอพ็อดไปแกะเทปขายจะทำไง” ผมแสดงความคิดเห็น
 “ตอนนั้นเราคงดังกันทั้งหมดแน่ ฐานทำวรรณกรรมระดับชาติต้องด่างพร้อย” แว่นสรุป “พวกมึงอยากดังกันป่ะล่ะ”
 “ก็น่าสนใจนะ” แสบรับทันที
 “ในเมื่อมึงสร้างประเด็นขึ้นมาแล้ว ถ้าหายไปเฉยๆ จะรู้สึกคาใจแค่ไหน ก็มันคาใจ ข้างในลึกๆ ที่เธอลืมกัน ไม่ทันพูดคำลา....” แสบแย้ง
 “ใช่ๆ กูก็อยากรู้นี่ว่า พระอภัยฟื้บฟ้าบนางสุวรรณมัจฉายังไง เกล็ดแม่งขึ้นถึงเอว” ผมพูดเข้าข้างแสบ โดยส่วนตัว รู้สึกว่ามันประหลาดดีแท้
 “กลืนอสุจิ” ตึ๋งพูดแทรกขึ้นมาในความมืด
 “...........” ผมอึ้ง
 “...........” ไอ้แสบก็อึ้ง
 “...........” แว่นก็อึ้ง


 ทุกคนอึ้ง ไม่น่าเชื่อว่าคำที่อยู่ในใจผมจะถูกระบายออกมาจากชายร่างอ้วน ไม่อยากคิดภาพตามเลยครับ ดูยังไงไม่รู้


 “ไอ้ตึ๋ง...มึง...มึง...” และแล้วแสบก็พูดอะไรไม่ออก คงค้างคาๆ อยู่ตรงลำคอ สุดท้ายทุกคนก็ปล่อยเสียงก๊ากออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย


 “เงียบกันทำไม กูพูดอะไรผิดเหรอ หรือพวกมึงคิดว่าจะหยอดทางรูหู”


 “...........” ผมอึ้งเป็นครั้งที่สอง
 “...........” ไอ้แสบก็อึ้งเป็นครั้งที่สอง
 “...........” แว่นก็อึ้งเป็นครั้งที่สอง
 เมื่อคืนสติได้ ไอ้แสบก็พูดขึ้นมาเลยว่า “เฮ้ย ตึ๋ง พอเถอะ กูจะอ้วก กลอนท่านเขียนดี แต่มึงมาทำเขาชิบหายด้วยคำเพียงบางคำ ถ้าสุนทรภู่รู้เข้าคงอยากกระโดดถีบหน้ามึงเป็นแน่ พอๆๆๆ เปลี่ยนเรื่องอื่นเถอะ
 “บางทีแค่จ้องตากัน นางเงือกก็ท้องได้ เหมือนปลากัดไง”
 “ช่างเถอะเอ เรื่องจะเป็นยังไงก็ตาม พระอภัยจะทำนางเงือกท้องด้วยวิธีไหนนั้น อย่าไปสนเลย เพราะยังไงลูกของนางที่ชื่อสุดสาครก็ได้คลอดออกมาดูโลกอยู่ดี”
 “ว่าแต่คราวนี้พระอภัยมณีโดนชำเราเหมือนตอนสมัยอยู่กับนางยักษ์ไหม” ผมถาม
 “ไม่เลย” แว่นยิ้มมุมปากเล็กน้อย “พอมาถึงเกาะแก้วพิศดาร พระอภัยมณีกับสินสมุทรตัดสินใจเปลี่ยนสถานะทางสังคมเป็นฤาษี ไม่นานนักพระอภัยฯ ก็เข้าหานางเงือก บอกขอเป็นแฟนได้ไหม นางผู้มีหางเป็นปลาก็ปฏิเสธด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า อย่าเลย ดิฉันเป็นเพียงเงือก ครึ่งบนเป็นสัตว์บก ครึ่งล่างเป็นสัตว์น้ำ พระองค์อย่าลดตัวลงมาเกลือกกลั้วกับดิฉันเลย พระอภัยมณีได้แต่บอกว่าไม่เป็นไร สำหรับเธอแล้ว...ใช่เลย แล้วภาพก็ค่อยๆ แพนไปที่แจกันตรงหัวเตียง ก่อนที่จอจะค่อยๆ มืดลงเรื่อยๆ


 “แปลก!!!” ตึ๋งพูดขึ้น


 “เจออะไรวะตึ๋ง”


 “เอ มึงช่วยเปิด google แล้วหาภาพด้วยคำว่า mermaid ดูซิ”
 ผมทำตามสั่งอย่างว่าง่าย ไม่ยากอะไรเลย เพียงกรอกคำภาษาอังกฤษที่กำหนดไว้แล้วกดปุ่ม Enter ตึ๋งบอกเหล่าเพื่อนๆ ให้มามุงหน้าจอซึ่งเป็นรูปนางเงือกในแบบต่างๆ ซึ่งทุกรูปจะเหมือนๆ กันคือ ส่วนบนเป็นคน ส่วนล่างเป็นปลา ทุกคนลงความเห็นว่าไม่เห็นมีอะไรแปลกประหลาดเลยแม้แต่น้อย
 “ไม่แปลกหรือว่าเงือกในจินตนาการของสุนทรภู่เหมือนกับเงือกของชาวตวันตกเลย เหมือนกันเด๊ะๆ ไม่มีผิด” ตึ๋งเฉลย “บางทีสุนทรภู่อาจจะได้ติดต่อสื่อสารกับชาวต่างประเทศ โดยชี้เฉพาะไปที่ชาวตะวันตก”
 “แล้วมันรู้สึกแปลกยังไงวะ” แว่นสงสัย
 “อันนี้แค่ความรู้สึกนะ อย่าได้เชื่อ มึงลองคิดดูนะว่าถ้าสุนทรภู่ได้ติดต่อสื่อสารกับชาวต่างประเทศนั้น เขาจะคุยเรื่องอะไรกัน ซึ่งถ้าใช้สามัญสำนึก เวลาผู้ชายคุยกันก็น่าจะคุยเรื่องปากเรื่องท้อง การป้องกันประเทศ หรืองานที่ใช้กำลังทั้งกายและใจ”
 “มึงต้องการจะบอกอะไรวะ” แสบถาม
 “สุนทรภู่มีเมียเป็นฝรั่ง”
 “แน่ใจนะ”

 “แน่ใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

 

 

โปรดอ่านต่อพรุ่งนี้

 


Writer’s Note
 ตีสองกว่าๆ แล้วนะ นอนได้แล้วมั้ง

edit @ 10 May 2009 09:19:53 by - ธวัชชัย คิดอ่าน -

edit @ 10 May 2009 09:21:28 by - ธวัชชัย คิดอ่าน -

edit @ 10 May 2009 09:26:58 by - ธวัชชัย คิดอ่าน -

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet

พี่ครับบทนี้ก๊อปมาแปะสองทีครับ ข้อความข้างบนมันซ้ำน่ะครับ นึกว่าอ่านเป็นบทความจับผิดคล้ายกันต่างกันบางส่วน...

ผมว่าจริงๆแล้วปลาบางตัวใช้วิธีปล่อยไข่ออกมาผสมกับน้ำเชื้อที่ตัวผู้ปล่อยออกมาในน้ำแล้วดูดกลับเข้าไปเหมือนเดิมก็ได้ครับ...

ว่าแต่ว่าไอ้วิชาปล้ำปลาไต้น้ำนี่อาจจะต้องฝึกวิชา"ดูหลำ"ถึงขั้น 4 กันเลยก็ได้...

ในอภัยมณีมีกล่าวถึงฝรั่ง(ชาวต่างชาติ)หลายคนเหมือนกันนะ ลองดูดีๆ ก็มีเค้าเหมือนกันว่าไอ้ชื่อแต่ละชื่อนี่มันก็คงต้องมีฝรั่งบอกมาล่ะว้า... ไม่ก็คงค้นเจอในกูเก็บ(เป็นสารานุกรมออฟไลน์ในสมัยนั้นที่ำกำลังดังโดยเก็บข้อมูลสารบบไว้บนใบลาน)

ทั้งสุหรั่งและอังกุหร่าต่างก็เป็นชาวต่างชาติทั้งอังกฤษและฝรั่งเศสตามลำดับ จริงๆพวกจีนพวกแขกก็ต่างถูกกล่าวถึงในท้องเรื่องค่อนข้างเยอะอีกทั้งชาวฮอลันดาก็มีอยู่เยอะเหมือนกันแต่ไ่ม่ได้ถูกเอ่ยชื่อ...

หรือจริงๆแล้วท่านจะมีเมียเป็นสารบบไว้แต่งเรื่องกันแน่นะ... หรือจริงๆแล้วเขียนเป็น Entry แล้วมี forum ไว้คอมเมนท์เรื่องข้อมูลจนกลายมาเป็นอภัยมณีที่เราอ่านกันทุกวันนี้คงต้องคากันต่อไป...

ว่าแต่สุดสาครเนี่ย... ใครมันคิดให้มันต้องมาเต้นจ๊ะทิงจาฟะ... เด็กๆเต้นท่านี้ได้กันเกือบทั้งประเทศแน่ะ... แหวกแนวและดังกว่าท่าเต้นเกาหลีซะอีก...

#1 By yingheng on 2009-05-10 03:04

สงสัยวันนี่พี่เอคงเบลอbig smile

#2 By Azezel (202.57.180.189) on 2009-05-10 08:35

ขอบคุณครับ เมื่อคืนคงเมายาแก้แพ้ เพราะตอนนี้ผื่นขึ้นตัว กินยาแก้แพ้มักจะง่วงนอน
เมื่อคืนพยายามจะเขียนให้จบตอน ก็เลยสะลึมสะลือน่ะครับ
ขอโทษจริงๆ ตอนนี้แก้ไขแล้วครับ
กลืนอสุจิ...
คิดได้

#4 By sage_nu on 2009-05-10 09:45

เราก็ว่าผสมพันธุ์ภายนอกน่าจะเป็นไปได้กว่าเหมือนกันอานะ

เพราะแม้จะกลืน ก็คงไปไม่ถึงมดลูกหรอก

โห คิดตาม! wink

#5 By แผม (118.174.111.160) on 2009-05-22 23:12