@@@ ก๋วยเตี๋ยวหมูกระทุ่มแบน ศรีสมาน นนทบุรี @@@

 หน้าหนาวปีนี้ไม่ได้มามือเปล่า แต่พกลมมาด้วย (อืม...ไม่ได้เป็นพวกโกหกพกลมนะครับ พกลมในที่นี้แปลว่า หอบลมมาด้วย นั่นเอง 555 เล่นคำทำไมเนี่ยกู) ลมเย็นฉิว ทำให้ทิชชู่ปลิวเป็นระยะๆ เมื่อวานลมโชยทั้งวันเลยครับ ลองโทรไปถามแม่ที่บ้านว่าสภาพอากาศเป็นอย่างไรบ้าง แกว่าลมแรงฟ้าครึ้ม เย็นยะเยือกใช้ได้เลย นั่นหมายความว่าที่ไหนๆ ก็น่าจะหนาวเหมือนกัน

 ตกเย็นมีฝนตกแถมอีกหนึ่งในสี่ห่า โอ้โหคุณเอ๊ย ฝนมาพร้อมกับลม เหมือนเทวดาเอาน้ำในตู้เย็นเทลงมาจากฟ้า ส่วนผมโดนเต็มๆ เพราะมีหน้าที่เอาขยะและน้ำในหม้อซุปไปทิ้ง ไม่มีมือถือร่มเสียด้วยสิ หม้อก๋วยเตี๋ยวต้องใช้สองมือครับ มันหนักใช้ได้เลยล่ะ

  ปิดร้าน เจ๊บังคับให้กินยาดีคอลเจ้นสองเม็ด หลับตั้งแต่ทุ่ม ตื่นมาสองทุ่มกว่าเพราะมิวโทรมาขอคำปรึกษาเรื่องลงโปรแกรมคอมฯ ตื่นมาอีกทีตอน 3 ทุ่มครึ่งด้วยเสียงตั้งนาฬิกาปลุกในมือถือ ตอนแรกตั้งใจว่าจะนอนแล้วตื่นขึ้นมาทำงาน ที่ไหนได้เบลอยาซะงั้น จึงต้องขออำลาวันนี้ไปก่อนเวลาอันควรในเวลาสามทุ่มสี่สิบนาที จนตื่นมาอีกทีในเวลาปกติ ตีสี่กว่าๆ ไม่น่าเชื่อว่าผมจะนอนได้มาราธอนขนาดนี้

 หน้าหนาวทีไร หน้าผมจะเริ่มกลายเป็นขุยๆ แห้งผาก แตกเป็นรอยจางๆ สภาพหน้าจะตึงๆ เหมือนเอาใข่ขาวมาพอกหน้าอยู่ตลอดเวลา แต่ไม่มีปัญหาเวลายิ้มครับ ผมชอบยิ้ม 555 ซึ่งผมชินกับสภาพนี้แล้วแล้ว เป็นอย่างนี้ทุกปี มีคนแนะนำให้หาครีมหาโลชั่นมาทา ผมก็ได้แต่น้อมรับ แต่ไม่ทำตามหรอก ไม่รู้สิ อาจจะไม่ชินปนไม่ชอบ เครื่องประทินผิวหน้าที่ผมใช้ครั้งล่าสุดคือ tros facial foam ตอนนั้นคิดว่าถ้าใช้จะหล่อเหมือนนายแบบพรีเซ็นเตอร์ พอใช้ปุ๊บสิวก็มาปั๊บ เลยเลิกใช้ หันมาล้างด้วยน้ำเปล่ามาจนถึงทุกวันนี้ ส่วนพวกครีมทาต่างๆ ไม่ต้องพูดถึงครับ ไม่ชอบอย่างแรง เหนอะไปทั้งหน้า เหนียวๆ ไม่ชอบๆ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ใช้เลย หากมีความจำเป็นจริงๆ ก็ต้องใช้ แต่ย้ำอีกทีว่าต้องมีความจำเป็นจริงๆ อย่างเมื่อก่อนต้องไปออกงานกับผู้ใหญ่ ต้องดูดีในระดับหนึ่ง ตอนนี้ขายก๋วยเตี๋ยวคงไม่ได้อะไรขนาดนั้นเนอะ

 เครื่องสำอางที่เราใช้อยู่ทุกวันนี้ใช้เพื่อทำให้ตัวเองดูดี หรือเพื่อให้คนอื่นมองว่าเราดูดี แต่นี่ไม่ใช่ปัญหาของผมหรอกครับ 555