@@@ ก๋วยเตี๋ยวหมูกระทุ่มแบน ศรีสมาน นนทบุรี @@@

 ผมตอบแกไปว่าเธอไม่มีตัวตนหรอก เป็นแค่ตัวละครที่สร้างขึ้นมาเพื่อแทรกในเรื่องเท่านั้น พี่บอบู๋รีบสวนกลับมาเลยว่า เอ มึงอย่า กูรู้ ที่จริงน้องแพรมีตัวตนจริงๆ ใช่ไหม ตอนแรกก็เป็นคนจริงๆ แต่หลังๆ มึงบิดเรื่องล่ะซี้ รู้ทันหรอกน่า ยอมรับมาเถอะ กูไม่ว่าอะไรหรอก

 สำหรับใครที่ยังไม่เคยอ่าน “บันทึกลับ...อล่างฉ่าง” ของผมอาจจะงงเล็กน้อยว่ายัยแพรนี่ใคร ก็บอกไปเลยว่าเธอเป็นหนึ่งในตัวละครเอกของเรื่องครับ ไม่ขอบอกว่าจะเป็นนางเอกหรือเปล่า ยังไงต้องติดตามอ่านดูก็แล้วกันครับ จะให้ผมเล่าก็คงต้องพิมพ์ใหม่ให้อ่าน ซึ่งถ้าคุณไปซื้ออ่านจะง่ายกว่าเยอะเลย เชื่อสิ ซื้อเลยๆ (5555)

 ตอนที่เขียนหนังสือเรื่องนี้ ผมก็ได้นำเอาลูกค้าคนนั้นคนนี้ที่มากินที่ร้านมาผสมปนเปกันจนกลายเป็นแพรขึ้นมา อย่างบางวันมีลูกค้าที่ฌองเซลิเซ่มากินข้าวที่ร้าน แต่แกจะต้องเดินกลับ ผมก็เลยอาสาไปส่งให้ ก็เลยได้ฉากที่ผมขี่รถมอไซค์ไปส่งแพรที่บ้าน อะไรอย่างนี้เป็นต้น

ส่วนชื่อแพรนั้น ได้มายังไงไม่รู้เหมือนกัน รู้สึกว่าตอนนั้นคุยกับพี่ทวิชเกี่ยวกับเรื่องสายแพร์คอมพิวเตอร์อะไรนี่แหละ ก็เลยจะเอาชื่อแพร์ แต่ดันลืมใส่ตัวการันต์ ก็เลยกลายเป็นแพรออกมาอย่างที่เห็น สรุปก็คือ ได้ชื่อนี้มาเพราะสะกดผิดนั่นแหละ รู้สึกอายเล็กน้อยที่บอกความจริง
แล้วผู้หญิงคนอื่นที่อยู่ในเรื่องล่ะ น่าสนใจครับ

อย่าง “เก๋” ก็มาจาก “เอ๋” เป็นชื่อแฟนเก่า ส่วนชื่อจริง “ดวงพร มุกดา” ก็มาจาก “ดวงพร มุกดาประกร” ซึ่งก็เป็นชื่อจริงของเอ๋ แฟนเก่าผมนั่นแหละ 555 ตอนนั้นคิดชื่อใครไม่ออกจริงๆ ครับ นิสัยเอาชื่อคนรู้จักมาใช้นั้นเป็นมานานแล้วครับ อย่างหนังสือ “ศรกามเทพสำแดงเดชสะท้านฟ้า” ที่ผมเขียนเมื่อ 3-4 ปีที่แล้วนั้น นางเอกชื่อ โอ๋ ภัทรพร นาคปานเสือ ก็คือเอามาจากชื่อจริงนามสกุลจริงของคนที่ผมแอบชอบเมื่อตอนม.6 (ซึ่งตอนนั้นโอ๋อยู่ม.3)

ยิ่งเขียนยิ่งเลอะเทอะครับ ไปดีกว่า 5555