@@@ ก๋วยเตี๋ยวหมูกระทุ่มแบน ศรีสมาน นนทบุรี @@@

 ขอเสียใจกับเมเจอร์ซินีเพล็กส์มา ณ ที่นี้ด้วยที่ไม่ได้แอ้มเงิน 240 บาทจากระเป๋าตังค์ผม

 เห็นทีต้องใช้วิชามารบทเดิม คาถา “มหาโหลด” อีกตามเคย ได้มาแล้วสภาพหนังอยู่ในราว 70% เสียงโรงไม่ก้องมาก สงสัยโมเสียงมาเป็นอย่างดี ส่วนภาพนั้นพอดูได้ ไม่น่าเกลียดน่าชังจนเกินไป จะมีเงาคนบังบ้างเป็นบางครั้งเท่านั้น (สงสัยหลบพนักงานตรวจคนเข้าโรง)

 โอเคในเรื่อง CG ต้องยกนิ้วให้พี่เจมส์คาเมร่อนที่ทำเนียนจนไม่รู้สึกว่าเป็นเผ่าชนของเก๊ที่แต่งด้วยคอมพิวเตอร์ เกือบทุกฉากอลังการงานสร้างและตื่นตาตื่นใจตามคำโม้ที่ได้ยินมาจากหลายๆ เสียง แต่เชื่อไหมครับ สิ่งที่ทำให้ผมตื่นตาตื่นใจที่สุดไม่ใช่ความหวือหวาอะไร แต่เป็นขาของพระเอก

 ขาพระเอกลีบเหมือนจริงมาก

 ทุกคนบนโลกใบนี้รู้ว่า เจอร์ราด บัตเลอร์คนนี้ (พระเอกในท้องเรื่อง) มีขาปกติเหมือนกับคนทั่วไป แต่พอมาอยู่ในหนังขาแกลีบเล็กเหมือนคนเป็นโปลิโอจริงๆ ไม่น่าเชื่อนะครับว่ามันทำให้ผมเชื่อได้สุดหัวใจว่าอีตาพระเอกของเราเนี่ยขาลีบจริงๆ

 ผมชอบ CG ที่ทำเนียนแต่ไม่ดูโอเวอร์ ดูว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ถ้าคุณได้ดู Forest Gump น่าจะเห็นภาพชัดว่าการทำ CG ที่เนียนแบบน่าเชื่อถือได้นั้นเป็นอย่างไร แกรี่ ซีนิสขาขาด กัมป์เล่นปิงปองได้เก่งกาจ กัมป์จับมือประธานาธิบดี ฯลฯ ชอบๆ

 มาพูดถึง สารคดีกันบ้าง

 มีโอกาสได้ดู This is it เหตุการณ์การซ้อมคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายของไมเคิล แจ็คสัน โหลดมาเหมือนกันครับ เอามาจากเมืองนอกโน่น เลยดูไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่เพราะไม่มีซับ สารภาพตามตรงว่าไม่ค่อยได้ดูเนื้อหาเท่าไหร่ แต่จะเน้นการดูเทคนิคการตัดต่อเล่าเรื่องราวที่เขาเรียงร้อยเสียมากกว่า

 พอดูจบก็ต่อด้วยหนังเรื่อง Under Siege เป็นหนังของสตีเว่นซีกัลตอนที่แกดังมากๆ เป็นหนังเก่าที่ผมเพิ่งหาเจอ ชอบมากๆ แม้จะดูเป็น one man hero ไปสักหน่อย (ไม่หน่อยหรอก ที่สุดเลยคุณเอ๊ย) มันเป็นไฟล์ DVD (iso) ครับ ตอนแรกใช้โปรแกรมที่มีชื่อว่า KM player ใช้ดู ทำไงก็ไม่มีซับไทยออกมา สุดท้ายก็ลองไปหาโปรแกรมอื่นมาใช้ แล้วก็ได้พบว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า มีโปรแกรม Media player ที่เจ๋งกว่า Kmplayer ร้อยเท่า

 โปรแกรมที่ว่าชื่อ Mplayer (สามารถเข้าไปดาวน์โหลดใช้ฟรีๆ ได้ที่นี่เลยครับ)

 มันดีตรงที่ว่าเวลาเราดูดีวีดีสามารถเลือกเสียง เลือกซับได้อย่างง่ายดาย  เพราะมันอยู่ตรงหน้าต่างเลย (ปุ่มเลือกจะอยู่ใต้ options กับ help) ไม่ต้องไปควานหาเมนูให้เสียเวลา หน้าตาเรียบๆ แต่เนี้ยบอย่าบอกใคร ใช้ง่ายเหลือเกิน เพลิดเพลินลั้นลา

 วันนี้อัพบล๊อกไปเรื่อยจริงๆ เลยนะเราเนี่ย 5555    

รายละเอียดเกี่ยวกับ mplayer คลิกที่นี่เลยครับ หรือจะ search เพิ่มเติมใน google ก็ได้

 วันนี้สนุกกับการอ่านข้อความ “ส่งความสุข” ในมือถือ มีหลายคนส่งเข้ามาครับ บางข้อความรู้สึกเฉยๆ เพราะรู้สึกว่าจะส่งแบบรวดเดียวจบ คือ ข้อความเดียวแต่เหมาส่งให้กับทุกคน ข้อความก็เลยดูธรรมดา แต่อย่างน้อยก็ดีใจที่ชื่อเรายังอยู่ใน list

 บางข้อความก็ทำให้รู้สึกอิ่มเอมใจเหลือเกิน เป็นข้อความที่ตั้งใจส่งมาที่เราคนเดียว อันนี้รู้สึกได้ครับ มันจะมี “อะไร” บางอย่างที่บ่งบอกว่านี่ไม่ใช่ “ข้อความอวยพรส่งกราดไปทั่ว”

 คำอวยพรส่วนใหญ่จะดูคล้ายๆ กันครับ คือ สวัสดีปีใหม่ อวยพรให้มีความสุข รวย มีเงินทองใช้ไม่ขาดมือ เมื่อปีที่แล้วผมได้เสนอข้อความที่ใช้ในการอวยพร ด้วยการแนะนำให้อวยพรเฉพาะจุด ไม่ใช้อวยพรแบบกว้างๆ (เช่น ขอให้มีความสุข เป็นต้น) แต่จะลงลึกเข้าไปเห็นเป็นรูปธรรม เห็นภาพชัดเจน เช่น ขอให้ไม่เป็นโรคท้องผูก ขอให้มีข้าวกินทุกมื้อ ขอให้คอมฯไม่แฮงก์ตลอดปีใหม่และตลอดไป ขอให้มีที่นั่งในรถเมล์ทุกครั้งที่ขึ้นไป ขอให้อย่าเจอโจรจี้บนสะพานลอย เป็นต้น

 ถ้าลองวิเคราะห์ย่อหน้าข้างบนนี้กันจริงๆ จังๆ แล้ว จะพบว่าเรานั้นไม่ได้ขอให้คนๆ นั้นเป็นอย่างนั้นอย่างนี้หรอก แต่เป็นการขอกับสิ่งศักด์สิทธิ์ที่มองไม่เห็นแล้วดลบันดาลให้เขาคนนั้นได้เป็นอย่างคำอวยพรต่างหาก งงไหมครับ ไม่งงเนาะ (พูดเองเออเองซะงั้น)

 เช่น

ขอให้ไม่เป็นโรคท้องผูก แปลว่า ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์จงดลบันดาลไม่ให้คุณเป็นโรคท้องผูก

ขอให้มีข้าวกินทุกมื้อ แปลว่า ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์จงดลบันดาลให้คุณมีข้าวกินทุกมื้อ

ขอให้คอมฯไม่แฮงก์ตลอดปีใหม่  แปลว่า ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์จงดลบันดาลให้คอมฯ คุณไม่แฮงก์ตลอดปีใหม่ 

อะไรอย่างนี้เป็นต้น

ซึ่งไอ้การขอกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์เนี่ยก็เหมือนกับการลุ้นหวยน่ะครับ ได้ไม่ได้ไม่รู้ ต้องเหนื่อยลุ้นกันอีก ผมก็เลยคิดใหม่ทำใหม่ว่าน่าจะอวยพรตรงดิ่งไปที่คนที่รับพรเลยโดยตรง จะได้ไม่ต้องผ่านคนกลาง สามารถทำได้เองโดยไม่ต้องพึ่งพาอำนาจของใคร น่าจะได้ประมาณนี้ว่า...

ขอให้เป็นคนดีและทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อสังคม
ขอให้เป็นคนที่ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร
ขอให้ได้มองหญิงแจ่มๆ ทุกวันหลังอาหาร
ขอให้ขยันทำงานเพื่อจะนำมาซึ่งเงินทองในกระเป๋าและในตู้เอทีเอ็ม
ขอฝึกฝนจนกลายเป็นคนมีระเบียบวินัย

ถ้าอย่างนั้นปีนี้ผมจะอวยพรท่านผู้อ่านอย่างไรดี “ขอให้ทุกท่านซื้อบันทึกลับ..อล่างฉ่างมาอ่านกันถ้วนหน้าเลยนะครับ” แบบนี้ดีไหมหนอ

>>> ภาพถ่ายจากเชียงรายนะจ๊ะ <<< คลิกเลย

คลิปวีดีโอ (youtube)
บรรยากาศการออกไปกินอาหารนอกบ้าน 1 >>> คลิก
บรรยากาศการออกไปกินอาหารนอกบ้าน 2 >>> คลิก
เด็กชกมวยในงานวันคริสตมาส >>> คลิก
หลานชาย น้องต้นปาล์ม >>> คลิก
ร้องเพลงประสานเสียงในโบสถ์ >>> คลิก
การแสดงบนเวทีของเด็กๆ (คล้ายงานเทกระจาดยังไงไม่รู้) >>> คลิก

 ที่นั่นผมไม่ได้ทำอะไรเกี่ยวกับอินเตอร์เน็ตมากนัก ที่จริงตั้งใจว่าจะไม่ทำเลยมากกว่า แต่ก็อดไม่ได้ ไม่น่าเชื่อว่าบ้านนอกหลังบ้านติดคันนาจะมี wireless ให้ใช้ฟรี แถมยังเร็วอีกต่างหาก ว่าแล้วก็โหลดหนังต่อซะเลย และได้ดูบอลคู่เชลซีที่เสมอศูนย์ศูนย์กับทีมอะไรสักทีมนี่แหละ

 เชียงรายหนาวมาก หนาวขนาดพูดอะไรก็มีไอออกปาก พอเอากลับมาเล่าให้ชาวกรุงฟัง อิจฉากันเป็นแถว

 การอยู่ที่บ้านตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมได้มีการนั่งตรองนอนตรองกับเรื่องที่ผ่านมาๆ หลายต่อหลายเรื่อง เพื่อจะนำไปสู่การเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการวางแผนชีวิตในอีกขวบปีข้างหน้าว่าน่าจะต้องทำอะไรบ้าง

 ที่แน่ๆ คือ ขายก๋วยเตี๋ยวยืนพื้นครับ แฮะๆ

 แล้วลูกละเอียดจุกจิกทั้งหลายล่ะ มีอะไรให้วาดฝันจะทำบ้าง ก็พอมีครับ ขอไล่เป็นข้อๆ เลยก็แล้วกัน

 
1. อยากจะทำโปรเจคในหัวให้ครบหมดทุกอัน ได้แก่ หนังสือเรื่อง รวมเรื่องรักสั้นๆ, พระอภัยมณีสี่มิติ, หนังสือสอนโปรแกรมคอมฯ ประมาณนี้

2. ผอมลงสักสิบกิโล – อันนี้ตั้งใจเพื่อสุขภาพของตนเองล้วนๆ ความอ้วนมักนำมาซึ่งโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ตอนนี้ต้องเริ่มใส่ใจเรื่องสุขภาพเป็นพิเศษ ถ้าอยู่ตัวคนเดียวจะเกกมะเรกเกเรยังไงก็ได้ แต่นี่เรามีพ่อมีแม่มีน้องที่ต้องดูแล ถ้าเราเป็นอะไรไป แล้วใครจะมาเฝ้าคอยดูแลพวกเขาเหล่านี้

3. โหลดหนังให้ด้ากกว่า 2,000 เรื่อง – อันนี้เป็นความอยากส่วนตัว รู้ว่าตัวเองชอบหนังก็ต้องสะสมหนังไว้ดูเมื่อยามแก่เฒ่าและเอาไว้ขายเมื่อยามขัดสน

4. มีเวลาให้กับหนังสือมากขึ้น หลังๆ มานี้อยู่แต่หน้าจอคอมฯ

5. sex – ควรมีบ้าง ไอ้เราก็เป็นมนุษย์ไง ไม่ใช่มีไว้ฉี่อย่างเดียว

6. จะพยายามใจเย็นลงหากเจอลูกค้ากวนตีน ไม่สุภาพและใช้ทิชชู่ราวกับว่าที่บ้านมันเป็นโรงงานผลิตกระดาษชำระ

7. ดูแลรักษาอวัยวะในช่องปากให้สะอาดอยู่เสมอ

8. เขียนบล๊อกอย่างสม่ำเสมอ แต่ก็คงไม่ถี่ยิบเมือนเมื่อก่อนและไม่ทิ้งช่วงนานเหมือนไม่กี่วันที่ผ่านมา

9. ไม่ทำให้คนที่เรารักเสียใจ และไม่ทำให้ใครเดือดร้อน (ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ...เอ๊ะ ยังไง)

10. กลับไปอยู่บ้านที่เชียงรายปลายปี 53 นี้ (หวังว่าจะไม่มีอะไรมาขัดขวางทำให้เกิดความผิดพลาด)